Mijn vriendin heeft vorig jaar zelfmoord gepleegd,en ik vroeg me af of er een site is waar je kunt chatten met mensen die hetzelfde meegemaakt hebben? ikzelf verwijt het mezelf,al zeggen ze dat het niet mijn fout is! het blijft moeilijk het te begrijpen waarom! groeten.
Reageren
Hallo ik ben op zoek naar een praatgroep voor mensen die het niet meer zien zitten maar dan in Arnhem heeft U daar misschien contacten mee of misschien tips / adres ? alvast bedankt mvg Jerry.
Reageren
Ik zou graag weten waar er hier in de buurt een praatgroep is . Ik woon in maastricht . Het is vandaag precies een jaar geleden dat mijn echtgenoot suïcide gepleegd heeft en ik kom er zelf niet uit dus als jullie mij kunnen helpen zou ik zeer dankbaar zijn met vriendelijke groet Carol.
Reageren
Hallo mijn zusje van 18 is al 2 jaar depressief, ze snijd zichzelf ook al 2 jaar. Ze heeft een jaar geleden haar 1e zelfmoordpoging gedaan maar nu is het zo erg dat ze ongeveer elke week een poging doet. vaak met medicijnen, nu heeft ze nog een schuldgevoel daarom is het waarschijnlijk nog nooit gelukt, omdat ze niet echt heeft doorgezet. nu vraag ik me af of dit echte serieuze pogingen zijn of een schreeuw om hulp ( ze zit al in een instelling) komt hierna de fase dat ze geen schuldgevoel meer heeft tege ons en er het een eind aan maakt? ik ben ontzettend bezorgd! met vr gr Susan.
Reageren.
Ik weet niet hoe ik precies moet beginnen ... en of ik wel op het juiste adres ben hier ... maar ik heb de volgende vraag eind augustus heeft mijn moeder zelfmoord gepleegd .... helaas door omstandigheden hebben ze mij niet kunnen vinden om mij te vertellen dat mijn moeder overleden was zodat ik bij de crematie aanwezig kon zijn ... er is geen graf geen urn niets meer... dus kort gezegd heb ik geen afscheid kunnen nemen van mijn moeder ... al maanden ben ik lichterlijk in paniek omdat ik maar geen manier kan bedenken om mijn moeder een laatste rust plekje te geven...
Ik besef dat ik toch op een of andere manier haar voor mezelf een begravenis ( afscheid ) moet geven ... omdat zij in mijn hoofd gewoon nog leeft ... en ik in grote mensen massa's soms een glimp denk te zien van mijn moeder ... is er iemand die mij een tip kan geven hoe ik dit goed kan afsluiten ??? met vriendelijke groet Joyce.
Reageren.
Hallo ik ben Nico ik ben door cuicide me tweelingbroer verloren ! we waren een eeniige tweeling . ik heb door die zelfmoord heel veel pijn en verdriet en elke dag gaat het door me hoofd je werk gaat soms ook moezaam je sluit je af en je vermijdt feesten je blijft liever thuis je slaapt ook niet meer normaal en soms denk je de hele dag hoe hou ik me zelf in balans.
Maar ik heb ook leren genieten van kleine dingen en heb na jaren toch weer wat meer rust gekregen door er over te praten en openheid niet me eigen meer verstoppen maar proberen toch nog iets van me leven te maken. wie heeft deze dingen ook gemeen. Zal ik het fijn vinden om dat uit te wisselen via mail . ik wil graag in contact komen me lotgenoten die ook een eeniige tweeling zijn verloren zuster of broer maar reakties van lotgenoten zij altyd welkom . en hoe zij er mee om gaan Nico uit heemskerk nh.
Reageren.
Vijf jaar geleden ben ik mijn geliefde door zelfdoding verloren. Hij was niet mijn partner, hij woonde in Australië, en wij wisselden e-mails telefoontjes en brieven uit. Wat het zo moeilijk maakt(e) is dat hij de oudste broer van mijn man was/is bij een bezoek aan Holland sloeg de vonk over. Het ging toen heel slecht met de relatie van mijn man en was een scheiding aan het overwegen. Het was een verwarrende tijd, ik wilde scheiden maar was nog aan het twijfelen, en opeens was daar de broer die mij alle aandacht gaf en liet merken verliefd op mij te zijn.
Uiteindelijk heb ik de scheiding aangevraagd en zette ik het contact met de broer voort. Uiteindelijk is alles anders gelopen en toen bleek dat onze situatie vooral vanuit zijn onzekerheid niet verder meer kon gaan heeft hij zichzelf opgehangen.
Dit was zeer moeilijk bespreekbaar in mijn directe omgeving omdat het gevoelig lag bij mijn man en bij de kinderen en de rest van zijn familie. Rouwen heb ik alleen moeten doen. Toch voel ik nog steeds de behoefte om met anderen te praten hoe zij ermee omgaan of mee omgegaan zijn. Ik woon in Almere is er misschien een groep in de buurt? Vriendelijke groet en alvast hartelijk dank, Grace.
Reageren