Raimond van der Meer
Geboren: 19 april 1972
Gestorven: 6 februari 2001
Zomaar ...
Een leven zonder jou,
daar heb ik nooit over nagedacht.
Waarom zou ik dat ook doen,
dit hadden wij immers nooit verwacht.
Verdriet hebben wij nu elke dag,
om wat je hebt gedaan.
De vragen blijven maar komen,
waarom ben je weggegaan.
Huilend door de nachten heen,
de uren tikken langzaam voorbij.
Mijn hersenen willen maar niet stoppen,
malen maar door waarom jij.
Het leven is totaal op zijn kop gezet,
door jouw plotselinge besluit.
Een moment van bezinning,
dan was je er nu misschien uit.
Hoe moeten wij nu verder met ons verdriet,
een ander kan zo makkelijk praten.
Zeggen ze ‘alles slijt geeft het een plaats”,
dat advies daar moeten ze het maar bij laten.
Alleen degene die echt van ons houden,
kunnen iets voelen van de pijn.
Hoe wij ons eigen echt voelen,
het zal wel nooit meer anders zijn.
Wij houden van je en zullen dat altijd blijven doen.
Papa en mama