Sander is de derde in de rij van onze 4 kinderen. Sander was student psychologie en Techn-Cogn-Wetenschappen, 3e jaars in Groningen.
Daarvoor heeft hij de officiersopleiding aan het K.I.M. in den Helder tot het derde jaar, met veel plezier gedaan maar heeft toch een andere richting gekozen.
Wij hebben het totaal niet zien aankomen. Zijn afscheidsbrief van 4 A4-tjes zien we dan ook als een uitleg over zijn leven en lijden.
Hij heeft veel vrienden, vriendinnen, mensen, waar hij veel om gaf en die veel om hem gaven. Die het ook niet konden begrijpen. Het blijft ook onpeilbaar, hoe een depressie doorwerkt. Hij schreef aan een studievriend psychologie: Probeer klinische successen te boeken, wat zo'n afscheid als van mij overbodig maakt.
Waarmee hij mijns inziens bedoelde, dat onderzoeken succes zouden hebben, om oorzaken van psychisch leiden op te sporen en te kunnen behandelen.
Uit alle verhalen die wij bij het overlijden van Sander hoorden, blijkt steeds weer de liefde die iedereen voor Sander voelde. Voor ons en al die vrienden is het ontzettend moeilijk te begrijpen dat hij zo veel liefde heeft kunnen geven en toch zo weinig steun bij ons heeft gezocht.
In zijn brieven gaf Sander aan dat een gedicht van Reve mooi zou zijn. Wij hebben een gedicht voor hem uitgezocht omdat het, voor ons, de twijfel en wanhoop weergeeft die hij die laatste tijd gevoeld moet hebben.
Eigenlijk geloof ik niets
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft, dan denk ik, dat Gij liefde zijt, en eenzaam, en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt zoals ik U.
Uit: "Nader tot u" - G. van het Reve
Zoekend naar een beeld bij de foto's van Sander voor deze website voor nabestaanden. Het drama van het totaal onverwachte einde van/aan zijn leven. Het drama om hiermee niet naar buiten, niet naar anderen te kunnen, willen komen door hem, geeft ons diepe pijn over zijn eenzaamheid.
Een enkel signaal: b.v. over vakantie zeggen, dat hem dat niet veel uitmaakte. Achteraf dus, voor ons. De gezelligheid, de vriendschap, die anderen tot het laatst meemaakten en hen vertwijfeld lieten vragen: Was dit schijn ?
Nee, bij dat andere stuk kon niemand bijkomen.
De stukjes, die ik in de jaren met anderen heb gedeeld, heb gehoord en steeds hoor, helpen mij. Door te.delen met elkaar. te luisteren, te vertellen over: hem/haar.