Ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen, maar ik begin maar gewoon.

Esther is op 27 maart 2002 overleden. We waren hartsvriendinnen.
Esther wilde de laatste maanden niet meer verder, daar hebben we heel veel over gepraat soms wel uren lang.

Esther was zo lief, zo kwetsbaar en altijd op haar hoede.
Ze was ook zo bang en zo oneindig moe, ze heeft gevochten jaren lang voor en dragelijk leven, dag in dag uit heeft ze gevochten.

Ik weet nog dat ze maanden geleden zei:

Wen, ik wil niet meer... ik ben zo moe, zo ontzettend moe. Ik wil niet meer verder. Ik wil rust.

We hebben uren lang gesproken, want ik wilde zo graag dat ze voor het leven zou kiezen. Ik heb haar dinsdag nog aan de telefoon gehad en waarschijnlijk heeft ze na ons telefoon gesprek zelfmoord gepleegd.
Woensdag kreeg ik haar niet te pakken en heb de artsen ingeschakeld...............maar het was te laat Esther was al overleden.

Ik wist al maanden dat ze niet meer wilde en wist ook dat ze het echt zou doen. Ik mis haar vreselijk en hoop dat ze nu de rust heeft waar ze al zolang naar verlangde.

Lieve Esther, ik hou van je en zal je heel erg missen.

Liefs je vriendin wendy