Gastenboek Carla den Hartog

Print deze pagina

Al meer dan 22 jaar helpt Carla anderen om het verdriet van het verlies van een dierbare door zelfdoding te verwerken. Door middel van praatgroepen brengt zij lotgenoten in contact met elkaar.

Wil je een berichtje in het gastenboek achterlaten, dan kan dat hier. Wanneer u gemaild wilt worden of een oproep wilt plaatsen, maak dan gebruik van het contactformulier.

Samen wenen op een kruispunt van het bestaan waar handen elkaar raken mensen sterker maken zonder verwijt zonder schroom. Geen woorden kunnen dragen wat gebaren doen geboren uit eerlijk gevoel mensen roert . Troost als een pyloon onder een brug waar mensen komen tot rust . Samen wenen op het kruispunt van 't bestaan waar handen elkaar raken mensen sterker maken zonder verwijt elkaars troost.

Gepost door: Irene Kels - 24-8-2010

Een gedichtje dat mij troost heeft gegeven: Gele zonnen, paarse zeeën, elke dag een schilderij. Rode bloemen, blauwe bomen, tekende jij voor mij. Nu kleur je hemelhoog voor iedereen 'n regenboog.

Gepost door: Jeanine - 24-8-2010

Dank jullie voor deze website. Als nabetaande word je meestal aan je lot overgelaten en moet je maar zien hoe je over het verlies heen komt. De omgeving vindt vaak dat je na een paar weken weer 'normaal' moet doen en moet meedraaien in het hele circus. Dat gaat niet zomaar. Dat heeft tijd nodig en begrip van mede lotgenoten. Dank iedereen voor zijn/haar verhaal hier. Dat helpt velen. En dank je Carla voor het mooie werk dat je doet.

Gepost door: Hans - 24-8-2010

Ik heb een tijd geleden iemand door zelfdoding verloren. En ook al is het al enige tijd geleden... af en toe komt het weer boven. Misschien is dat wel goed ook omdat je dat de herinnering aan de overledene levend houdt. Niet zozeer de zelfdoding levend houden maar de persoon. Omdat die op je levenspad betekenisvol en belangrijk is geweest. Je reist immers met verschillende mensen een stuk mee en vormt je dan. En soms laat je elkaar weer los, maar verbonden blijf je altijd. Veel sterkte voor iedereen en Carla dank je voor je inzichten en energie. Veel liefs en moois, Geert.

Gepost door: Geert Hendriks - 14-8-2010

Beste Carla, dank je voor het mogelijk maken van het uitwisselen van ervaringen. Ik heb met veel interesse en steun de verhalen van lotgenoten gelezen. Het feit dat je niet alleen bent met deze dingen geeft mij veel troost. Heel erg bedankt voor het mooie en goeie werk. Francine

Gepost door: Francine - 14-8-2010

In alles wat ik doe, draag ik je mee Alles wat ik voel, voel ik voor twee In alles wat ik zeg , roep ik je naam Overal waar ik sta, zal ik er voor twee staan In alles wat ik zie, kijkt mijn blik voor jou Kleuren van de regenboog de hemel stralend blauw Ik zal van je blijven houden op deze wereld hier Verdriet overwinnen zoekend naar nieuw levensplezier Met jou in mijn hart in mijn ziel, in heel mijn wezen Zul je altijd bij mij zijn en mijn vreselijke wond genezen

Gepost door: Karin - 9-8-2010

Beste Carla, dank je voor al het prachtige werk dat je verricht en je pioniersrol in de begeleiding van nabestaanden van Zelfdoding. Ik heb veel verhalen gelezen en sta versteld van de hulp die je mensen al zo lang biedt. Ik vind het 'geweldig'! Door de verhalen en de interviews, kan ik dingen in perspectief plaatsen en aan de acceptatie en verwerking beginnen. Ik hoop ooit nog deel te kunnen nemen aan een praatgroep als ik zover ben. In ieder geval bedankt voor al de steun via de website. Groet, Bernard

Gepost door: Bernard - 9-8-2010

Heel erg bedankt voor de verhalen en de ervaringen die geplaatst zijn. Dat geeft veel steun en moed. Veel sterkte voor iedereen die op deze site steun zoekt en verdriet moet verwerken. Tijd heelt, dat weet ik uit ervaring. Het maakt je bewuster en laat je zien wat belangrijk is in het leven. Dat neemt tijd in beslag maar beetje bij beetje komt die troost. Veel liefs voor iedereen en dank je Carla voor de website.

Gepost door: Sheila - 1-8-2010

Dit gedicht geeft mij vaak steun. Afscheid nemen is als fijn zand dat tussen je vingers wegglipt. Je wilt dat krampachtig vast houden, maar dat lukt niet. Bij niemand,ook niet bij jou. Daarom is het zo moeilijk, je staat machteloos. Maar maak een plaatsje vrij in je hart en koester daar al de mooie herinneringen. De fijne momenten die je samen deelde. Dat zal jou helpen om verder door het leven te gaan en voor anderen open te staan. Dank je ook Carla voor deze website. Groetjes Herman

Gepost door: Herman - 1-8-2010

Een mooi gedicht dat ik op het internet tegenkwam. Dat misschien troost biedt. Hoe kunnen wij troosten bij verdriet ? Moeilijk om voor jouw beminden, de juiste woorden te vinden. Woorden vallen vaak in het niet. Een groot verdriet te moeten dragen. Waarom moet dit mij treffen ? Mensen kunnen dit niet beseffen. Stellen vaak wel allerlei vragen. Troosten brengt je in verlegenheid. Je weet niet wat de ander voelt. En wat er precies wordt bedoeld. Het is een moeilijke aangelegenheid. Een troostend woord kan goed zijn. Maar wat zeggen mooie woorden. Die we toch al zo vaak hoorden. Een mens is daarin vaak zo klein.

Gepost door: Lennard - 28-7-2010

...

Plaats een bericht
Naam	:
E-mail	:
Bericht	: