Gastenboek Carla den Hartog

Print deze pagina

Al meer dan 22 jaar helpt Carla anderen om het verdriet van het verlies van een dierbare door zelfdoding te verwerken. Door middel van praatgroepen brengt zij lotgenoten in contact met elkaar.

Wil je een berichtje in het gastenboek achterlaten, dan kan dat hier. Wanneer u gemaild wilt worden of een oproep wilt plaatsen, maak dan gebruik van het contactformulier.

Wat een mooi initiatief dit Carla. Dank lieve mensen voor deze website en het kunnen delen van ervaring. Prachtig dit werk dat jullie doen. ik wens een ieder veel kracht en troost toe. Onder alle ijdelheden van het leven is er maar één ding dat de geest liefheeft en waarnaar hij hunkert. Eén verblindend en verbijsterend iets! Het is het ontwaken in de geest; het is een ontwaken in de innerlijke diepten van het hart; het is een overweldigende en prachtige kracht, die plotseling in het geweten van de mens neerdaalt en zijn ogen opent, dan ziet hij het leven in een duizelingwekkende stroom van schitterende muziek, omgeven door een kring van ontzaggelijk licht, waar de mens staat als een zuil van schoonheid tussen de aarde en het firmament. Het is een vlam die plotseling oplaait in de geest en het hart schroeit en zuivert, opstijgt boven de aarde en de wijde hemel in zwerft. Het is een vriendelijkheid die het hart omhult. Wie het kent, kan het niet in woorden weergeven; en wie het niet kent, zal zich nooit het dwingende en het prachtige mysterie van het bestaan gedachtig zijn.

Gepost door: Helene Timmer - 11-3-2010

Voor een ieder hier die wat inspiratie, troost en liefde kan gebruiken... Hoe houd ik de gedachten zuiver, Hoe leer ik te leven in geloof, Hoe word ik mezelf zonder huiver, Hoe WORD ik, door anderen mij beloofd. Dit kan alleen door ZUIVER denken, Dit kan alleen waar LIEFDE heerst, Dit kan alleen door JEZELF te schenken, Dit kan alleen als je je GEEST beheerst. Jouw Ziel bezit het alles weten, Jouw Ziel bezit dat grote licht, Jouw Ziel doet alle pijn vergeten, Opdat jij je werk in licht verricht. Vergeet nooit de onzichtbare handen, Of de zachte stem die jij ineens bezat, Vergeet nooit de spirituele banden, Die jou begeleiden op je levenspad. Leer te leven in vertrouwen, GELOOF in JEZELF, GELOOF in je KRACHT, Weet dat wij je helpen en vertrouwen, Dan heb jij goed je taak volbracht.

Gepost door: Karel Lammers - 11-3-2010

ik haat mezelf en wil mezelf niet meer zien,, ben door veel dingen in de problemen geraak,, wat moet ik nu doen ?

Gepost door: annoniem - 1-3-2010

Nooit de moed opgeven, ook al is het (leven) soms zwaar. Durven om verder te leven met en voor elkaar. Nooit zomaar accepteren laat een uitdaging niet staan. Huilen, lachen, knokken, leren om toch weer verder te gaan Nooit? probeer het maar geef het niet snel gewonnen. Iemand staat altijd ergens klaar bij elkaars levensbronnen. Sterkte voor iedereen

Gepost door: Alfons Kramer - 27-2-2010

Lieve mensen,dank jullie voor deze geweldige website. Het heeft mij weer enig perspectief gegeven en troost. Fijn dat ik de verhalen van nabestaanden kan lezen en de ervaringen van lotgenoten. Telkens, als men denkt, 't gaat niet meer, schijnt er een lichtstraal, keer op keer, die de kracht en de moed geven, om verder te leven. 't Is niet altijd even makkelijk, de scherpe kanten van het leven te dragen, Probeer vooral het goede te zien, En koester de mooie dagen. Als mensen met je meegaan, op een onbegaanbare weg, met je struikelen over de hobbels en kuilen, neemt dat de blauwe plekken niet weg, Maar verzacht wel de pijn van het vallen. Lieve groeten, Gerard

Gepost door: Gerard Hemming - 27-2-2010

Lieve Carla, ik wil u via deze weg laten weten hoe geweldig ik het werk van u vind. Al zoveel jaren nabestaanden helpen en begeleiden, dat is werkelijk fantastisch. Ik ben zeer onder de indruk van de verhalen die ik hier lees. Zoveel dat mensen moeten meemaken en met zich moeten meedragen. Wat prachtig dat er dan een mogelijkheid is dit met anderen te delen. Ik wens iedere nabestaande troost toe en dat men weer de kracht vindt om weer overeind te krabbelen en verder te gaan. Lieve groet, Heleen

Gepost door: Heleen Hendriks - 13-2-2010

Ik voel mij leeg en kapot. Elke dag slik ik 1 tablet lexapro (geneesmiddel tegen neerslachtigheid) en ook pijnstillers (paracetamol met coffeine). Ik heb geen werk en geen uitkering, over 5 maanden zal mijn spaargeld op zijn. Mijn maatschappelijke positie is zeer zwak, ik ben niets waard op de arbeidsmarkt.

Gepost door: Frans Cobben - 9-2-2010

Beste Carla. Ik lees regelmatig op de site en lees veel herkenning. Het blijft moeilijk en de tijd maakt het draaglijker maar met vlagen doet het weer vreselijk veel pijn. Ik voel me kwetsbaar en verloren en heb het gevoel constant op mijn hoede te moeten zijn. Al mijn dierbaren wil ik het liefst in een doosje doen en beschermen voor ik weet soms niet wat. Toch gaat het langzaam beter en wordt ik sterker. Ik wens iedereen heel veel goeds en kracht. En veel liefde en warmte van lieve mensen om je heen.

Gepost door: Margriet Dorussen - 27-1-2010

ik ben mijn zoon nu bijna 5 2004 jaar kwijt maar ik mis hem nog elke dag ik weet zelf niet hoe ik er mee om moet gaan

Gepost door: sonja - 27-1-2010

Lieve Carla, dank je voor deze site. Ik heb er veel steun van. Het lezen van de verhalen van lotgenoten en daardoor wetend dat ik niet de enige ben die dit meemaakt. Indrukwekkende In Memoria en eerbetonen aan dierbaren. Veel liefde en troost. Dank je wel. Als een bloem zo is het leven 't begin is teer en klein De een die bloeit uitbundig de ander geurt heel fijn Sommige bloemen blijven lang weer anderen blijven even Vraag niet bij welke bloem je hoort dat is 't geheim van het leven

Gepost door: Gerda Bruins - 25-1-2010

...

Plaats een bericht
Naam	:
E-mail	:
Bericht	: