Hallo, Ik ben Lianne, 22 jaar, en 1.5 jaar geleden heeft mijn vader zelfmoord gepleegd. Dit kwam voor mij als een donderslag bij heldere hemel, en ik heb het hier nog iedere dag heel moeilijk mee. Mijn vader en ik lijken op elkaar, en met twee koppige (of te wel: redelijk gecompliceerde, haha) persoonlijkheden wilt dat nog wel eens botsen als je aan het puberen bent. Mijn vader kon hier niet goed mee omgaan, en zag alle negativiteit in zijn leven als een persoonlijke aanval...ook mijn puber-uitspattingen..dat weet ik... Ik ben enig kind en voel me ondragelijk schuldig over de gebeurtenis ten opzichte van mijn vader, en mijn moeder. Rationeel weet ik alles zo goed, ik weet dat ik me niet schuldig hoef te voelen (althans niet altijd, en niet dusdanig dat het mijn leven bepaald) maar ik ben zo bang om m'n leven op te bouwen en het weer te zien instorten.. + hoe kan ik in Godsnaam nu verder en gelukkig worden/zijn terwijl hij dat niet meer kan op deze aarde?!?!?! Daarom blijf ik onbewust/bewust hangen in mn rouwproces.

Ik kom er niet uit!

Ik ben zelf niet suïcidaal of depressief, wel heb ik een burn-out van het vele werken tijdens het eerste jaar na papa's dood waardoor ik nu sinds een paar maanden in ze ziektewet zit. Ik ben 22 jaar... dit horen de beste jaren van mijn leven te zijn, maar ik heb geen energie meer, en ik ben het vertrouwen in mijn leven verloren op de dag dat mijn vader sprong.. Als iemand zich hierin herkent?! Ik zou heel graag met iemand willen praten die ook zijn/haar leven weer probeert op te pakken na het overlijden van een ouder (of ander dierbaar persoon) en/of dit inmiddels voor elkaar heeft gekregen :-) Liefs van Lianne. Reageren

eMPatico is de praktijk voor psychosociaal werk van Manon Preuter.
Psychosociaal werk is laagdrempelige hulpverlening. Praktisch, persoonlijk,
oplossingsgericht en kortdurend.
Specialisatie: alleenstaande ouders en nabestaanden suïcide
Bezoek de website: http://www.praktijk-empatico.nl

 

---

Ik zou graag in contact willen komen met iemand die ook een naaste verloren heeft door zelfdoding.
Ik merk bij mezelf dat ik blijf functioneren maar dat er toch echt iets veranderd is. Weet niet wat.
Hoe was het ervoor en daarna??
Gek eigenlijk, het was m'n broertje waar ik dicht bij stond en nog: ergens begrijp ik het, maar ook weer niet. Ben zelf in een suituatie geraakt waar ik niet in wil zitten. Snap dit niet, en soms ook weer wel.
Ik wil hier uit. reageren: Mineke 

---

Ik wil graag het volgende onder de aandacht brengen; wij Jannie Schuit en ik begeleiden sinds juni 2006 op de laatste zaterdagmorgen, vanaf 11.00u  's morgens tot 13.30u  s'middags, van elke maand een Lotgenotencontactgroep voor nabestaanden na zelfdoding in Koog a/d Zaan, in het gebouw Evean Zorg, Parkzicht 45. Deze bijeenkomsten zijn voor iedere nabestaanden uit de regio Zaanstreek-Waterland en verder ook ver buiten deze regio.

Aan de deelname zijn geen kosten verbonden, vrijwillige bijdrage zijn welkom. Zo mogelijk is een 1ste persoonlijk gesprek voor deelname aan de groep wenselijk.

De mensen kunnen zowel telefonisch als per email met ons in contact komen namelijk;

Jannie Schuit, tel. 0756165371, email; schuit-lemstra@kpnplanet.nl
Siem Groot, tel 0620436021, email; siem.infinite@quicknet.nl

Met vriendelijke groet,
Siem Groot,