Wat was dat fijn dat gesprek wat u voerde voor de radio vorige week. Ik heb een zoon verloren door zelfdoding, na een vreselijke tijd in mijn gezin, eerst een dochter door een auto ongeval, daarna een scheiding een faillisement, toen ben ik weg gegaan met mijn jongste dochter van de veluwe naar maastricht, ver weg van alles om opnieuw te beginnen, ook al neem je alle verdriet mee. Toen kon ik aan mijzelf gaan werken samen met carolien die haar broer heeft gevonden na zijn dood. we hebben samen veel gehuild en gepraat nachten lang. Maar ik ga uw site veel bezoeken, ja je zoekt toch nog bij personen die ook zoiets hebben meegemaakt. Er zijn mij zoveel dingen duidelijk geworden. In het gezin, ruzie drank afschuwelijk, veel heb ik op willen vangen, maar helaas. Ik schrijf u nog wel eens een mailtje, mijn dank.

ik heb op 31 december mijn allerbeste vriend verloren en tevens de papa van mijn dochter hij is onder de trein gesprongen en wij zijn ten einde raad,en zitten met zoveel vragen over hoe en waarom? hoe verwerk je zoiets ? kan iemand ons raad geven ?alle reacties zijn welkom. Reageren.

"Van horen zeggen" heb ik begrepen dat een man van 30 jaar zich eind 2006 heeft verhangen aan de steigers van de toren van de St. Bonifaciuskerk te Rijswijk zh. Hij zou een van de medewerkers zijn geweest van het bedrijf dat de gevelrenovatie van de kerk uitvoert. De reden zou zijn dat hij zich geen raad wist met zijn homosexuele gevoelens. Mocht hiervan slechts 1% op waarheid berusten, dan is anno 2007 de aandacht voor de acceptatie van homosexualiteit bitter noodzakelijk, vooral in streng christelijke en islamitische kringen, het onderwijs en de kerkelijke hierarchieen.
Voor alle betrokkenen: sterkte. Reageren.

Hoi ik wil graag over mijn problemen praten dus vandaar dat ik voor dit heb gekozen .

Nou het zit zow ik ben met mijn drie de jarige leeftijd uit huis gehald door de kinder berscherming toen werd ik naar het kinderterhuis in Brabrant gebracht daar heb ik toen tot mijn 6de jaar gezeten toen daarna was ik weer verhuist naar het instelling in Amsterdam gebracht toen heb ik daar toten met me 13 jaarigsten leeftijd gezeten maar ik had al direk in die tijd un voogd dus die hebt toen versoricht dat ik naar zijst ging omdat mijn ouders nooid voor kinderen konden zorgen maar dat konden ze nix aan doen omdat ze un perpering heben maar jah nu ben ik pas 18 geweest dus ik had de keus als ik wou gaan vertreken uit de zorg insteling maar jah ik ben dus zow stom geweest om der weg tegaan wand ik heb der nu der dus echt wel wat spijt der aan ik stader nu voor mijn eentje dervoor en ik heb ook geen steun van mijn ouders wand hun heben dus ook un berperking dus ik moet nu ales zelf gaan regelen en ik heb dat nog nooid gedaan dus ik stader nu dus magten loos der bij dus ik weet niet hoe ik mijn toekomst kan gaan op bouwen wand mijn ouders die kunne ook niet voor mijn zusje al zorgen omdat ze dus ook un perberking heben dus jah mijn ouders die zijn niet als gewoonen nederlands ze mensen omdat ze un IQ van een 8 jaarigen leeftijd heben hun zitten dus rond de 60 dus dat is echt laag dus ik wil vragen hoe ik het met het geld en met anderen dingen moet gaan oplosen of dat ik gast ouders kan krijgen die voor mijn dit kunnen oplosen met mijn en dat ik veder kan komen in mijn leefen wand ik kan nu opdit momend geen toekomst opbouwen en ik wil niet zelf in de problemen komen te zitten. Reageren.

Ik heb net 2 dagen voor nieuwjaar men pepe verloren tis niet echt men pepe maar toch noem ik hem zo tis wel familie van me ik heb er 3 maand dag en nacht mee int ziekenhuis gelegen ik zorgde voor hem en zo en nu is hij er niet meer ik mis hem zo ik weet niet meer wat te doen help me toch snik snik. Reageren

Ik had een vraag nou heb ik 4 jaar geleden mijn vader verloren toen was ik 18 aan zelfdoding maar nu wil ik wel eens met andere mensen praten die het zelfde hebben meegemaakt of met iemand weet u misschien een paar adressen waar ik terecht kan ik woon in de buurt van rotterdam
alvast bedankt voor uw medewerking. Reageren.

Hallo, mijn naam is Marijke en ik heb 15 December 2006 mijn zoon van 25 jaar verloren door ophanging! Mijn zoon was verslaafd aan cocaine en had de afgelopen jaren (om precies te zijn 13) al vele instantie's en hulpverleners gehad! Je blijft als Moeder, maar ook zijn zusjes en alle andere familieleden met zoveel vragen zitten!! Ik hoop op een reactie, zodat ik mijn verhaal verder kan/mag vertellen!!! Marijke. Reageren.

Ik ben ten einde raad, mijn broer is verslaafd aan gokken. Hij is alles kwijt en zwerf nu ergens in Spanje. Ik wil hem naar Nederland overbrengen, maar weet niet verder hoe ik hem kan helpen. Heeft iemand advies voor mij?? Welke instanties ik kan benaderen?? Reageren.

Ik ben een Moeder van 53 jaar en heb 15 Dec j.l mijn zoon van 25 jaar verloren door ophanging! Doordat hij enkele dagen vermist was, was zijn lichaam toen hij door mijn onrust gevonden werd al in zo'n dusdanige staat dat wij hem niet meer mochten zien!! Hoe moet je dit een plaats geven in je leven!

Zijn zussen en wij hebben voor ons hele leven een groot litteken eraan overgehouden! Mijn zoon was ook verslaafd aan de cocaine en al zeker 12 jaar had hij al zoveel hulpverleners gehad! Graag reactie's !!! Reageren.

Ik ben Jaime en ben 29 jaar. Ik ben vorig jaar ( 29 jauari 2006 ) mijn broertje kwijt geraakt. Hij zag het leven niet meer zitten en heeft zichzelf verhangen. Hij stond lachend in het leven en hield van verre reizen. Maar door zijn intelligentie en perfectonisme het leven niet meer aankon. Het is onbegrijpenlijk en ook zo moeilijk. Ik weet hier soms niet mee op te gaan en van buiten af stuit je op heel veel onbegrip. Ik zou graag in contact willen komen met mensen die jammer genoeg ook zoiets hebben meegemaak. Mijn email en tevens msn is. Alvast bedankt, Jaime. Reageren.

Hallo iedereen. Ik ben Rene en ben 31 jaar. ik kom uit een gezin met 3 kinderen een vader en een moeder. Nu is het zo dat mijn broer wilfred op 23 jarige leeftijd is geschept door een auto en dat niet heeft overleefd. Ik was zelf 22 jaar.

Vorig jaar juni is mijn vader precies hetzelfde overkomen en heeft dit ook niet overleefd. Ik probeer dit een plekje te geven maar dat lukt niet. Ik heb nog een lieve tweelingzus die 2 dagen voordat mijn vader geschept werd bevallen is ven een lieve baby. (haar tweede). Mijn moeder hebben we nooit iets aan gehad die is altijd alleen maar met haar zelf bezig en liegt haar hele leven al alles aan elkaar en geeft ons 0% steun.

Mijn ouders waren wel gewoon bij elkaar. Ze verwijt iedereen altijd van alles terwijl ze liegt. Nu is het zo dat ik ook niet bij haar hoef aan te kloppen. Nu ben ik benieuwd of er mensen zijn die ook meerdere mensen van dichtbij zijn kwijtgeraakt. Misschien kunnen jullie mij advies geven. Ik werk wel gewoon in hetdagelijks leven en heb ook een goede baan. Maar ik wordt gek van het gemis van Wilfred en mijn vader. Wie oo wie kan mij helpen. Groet, Rene. Reageren.

Met alle respect,maar ik ben m,n einde zelf aan het voor bereiden, ik lijd enorm aan zielsverdriet na het vertrek van m'n vriendin. Na haar is er niets meer en alle levensvreugd is weg,ik kan m'n verdriet niet langer dragen. Nu na 2 jaar eenzaam ben ik op en maak mij kwaad dat de heren justitie beslissen wat IK met m'n leven doe !dacht het niet!!maar om een trein machinist een trauma te geven vind ik laf van mij zelf.
ik laat niemand achter en zei was alles, m'n maatje, mijn inhoud, mijn liefde, mijn bestaan.....

Ik snap uw verdriet bij het achter blijven, maar soms doet het leven zo pijn dat het niet meer gaat. ik functioneer toch niet meer.
m'n wensen, papieren en uitvaart alswel mijn steen zijn klaar, de foto,s en namen van haar en mij zullen stille getuigen zijn van m'n liefde voor haar...Lieve Juriena vergeef het mij,ik mis je en kan niet meer. Je Willem. Reageren.

Ik ben Bieke, ben nu 37 j oud. 3 Jaar geleden heeft mijn man zelfmoord gepleegd (verhanging). Ik blijf alleen achter met 3 zonen. Nu pas na 3 jaar ben ik bereid erover te praten. Wat mij het momenteel het meeste wakker houdt is dat ik niet meer weet hoe ik mijn kinderen moet opvangen, ik zie dat ze vanbinnen gebroken zijn, ik probeer zo goed mogelijk vader en moeder te zijn maar het feit dat ik hun pijn niet kan wegnemen doet mij zo'n verdriet aan. Zijn er nog lotgenoten die alleen achterblijven met kinderen en hoe doen jullie dat? Laten jullie mij iets weten. Ik wens jullie in ieder geval veel moed en sterkt. Liefs Bieke. Reageren

Ik ben veel alleen thuis en ben chronish invalide. Namelijk steeds rugklachten daarenboven heb ik een bi-polaire stoornis. Dit alles maakt mijn leven niet gemakkelijk . Ik ben nochtans een sterkte vrouw , maar af en toe heb ik nood aan een vrolijke babbel een ernstige babbel een cretatieve babbel enz... Reageren.

Hallo, 13 november j.l. heeft mijn vriend zelfmoord gepleegt en nu wil ik vragen of en waaneer er bij mij in de buurt in amersfoort praatgroepen of mensen zijn die mij bij dit verlies kunnen helpen. Groetjes Petra. Reageren.