Ik ben op zoek naar het boek "Hun weg liep dood". Helaas in de boekhandel niet meer te krijgen.Mijn zoon heeft zich enkele maanden geleden gesuicideerd en het bewuste boek is heel herkenbaar en troostend. Reageren.

Graag wil ik een vraag stellen. Ik begrijp hoe traumatisch zelfdoding voor de betrokenen is, echter wat volgens mij absoluut onderbelicht is wat zelfmoordenaars andere mensen kunnen aandoen. Een treinmachinist die gewoon zijn werk doet en zijn hele leven moet leven met de aablik van een zelfmoordenaar, waarmee hij soms nog oogcontact heeft.

Ik heb zelf hele vervelende ervaringen meegemaakt, ik had een baan waarbij ik met drie man samenwerkte, mijn junior collega, wiens baas ik nota bene was, had vlak voor ik begon met werken een zuster verloren door zelfdoding, na ruim vier maanden met hem gewerkt te hebben ging het heel slecht met hem.

Meneer krijste huilde, de spanningen waren ondragelijk, de moeder van deze jongeman belde me wanhopig op en smeekte of haar zoon wel naar werk was gekomen. Opeens zat ik midden in de diepe put van deze familie, ik voelde totale onmacht en had niet de kracht om dit te rapporteren. Uiteindelijk hebben de zware emoties de werksfeer totaal verwoest. De familie voelde zich nergens verantwoordelijk voor een excuus of alleen een briefkaartje met de woorden sorry heb ik nooit ontvangen. Ik wil niemand kwetsen, maar ik heb veel ellende meegemaakt door een zelfmoordenaar en een andere potentiele zelfmoordenaar. Tot op de dag van vandaag heb ik er moeite mee om te snappen hoe de familie het vanzelfsprekend vond om zoveel ellende op mijn bordje te leggen. Reageren.

Ik ben een meisje van 13 jaar.. en heb een goede vriend(van 14 jaar) met zelfmoordneigingen.. als ik er wat over zeg dat hij het b.v. niet moet doen.. zegt hij niks meer tegen me.. ik spreek hem nu alleen nog maar op msn (chatprogamma).. maar hij wil mijn hulp niet.. ik weet dat hij zich wel eens snijdt.. hij zegt : ik wil mezelf zien lijden , ik ben niet tevreden met mezelf , vooral met mijn uiterlijk.. ik & mijn vriendin weten dit als enigste , en wij mogen niemand hierover wat zeggen.. maar ik zit er erg mee.. ik geef veel om hem.. en zou geen goede vriend kwijt willen .. weten jullie wat ik kan doen..? heeft iemand raad.. wil je dan via mail contact met mij opnemen.. of me toevoegen op msn.. M.V.G. Nathalie

Hallo, ik ben Denice en ben 14 jaar... zelf heb ik zelfmoordneigingen... en waarom om een jongen..en mijn verleden ik ben in het verleden psychisch mishandeld door mijn vader en zijn vriendin zag ze met messen en een pistool achter elkaar aan rennen...ik kreeg er de schuld van...en die jongen daar ben ik vanaf het moment dat ik hem zag helemaal gek op hem 2 jaar geleden..hij zegt altijd lieve dingen zoals ik hou van je enzo maar hij meent het niet...en ik heb ook al met een schaar mijn voorletter en de zijne op mijn hand gekerft ik word gek van mezelf en haat me lven en mij kan iemand me helpen plaese groetjes xxx 14-jarig meisje. Reageren

Met enige regelmaat bezoek ik deze site. Zo ook vandaag 18 mei en werd diep geraakt door het verhaal van Martijn die zijn broer kwijt is. Keer op keer wordt je met de neus op de feiten gedrukt dat mijn moeder er niet meer is. Vandaag waren we bij de buren die kinderen hebben. Ik was leuk met haar aan het spelen. Tijdens de autorit naar het dorp kwam de pijn naar boven dat ik mijn moeder mis en dat ze zelf niet meer kan zien dat ik een goede moeder kan zijn. Het liedje van 15 miljoen mensen op dit hele kleine stukje aarde schoot net in mijn gedachte. De maatschappij is hard als je anders bent. Langzaam heb ik mijn plek gevonden en moet nog steeds vechten om me niet kwetsbaar te voelen, zodat ik meer vertrouwen in mezelf heb. Mijn moeder schreef in mijn poeziealbum:' Leer in je leven de dingen te begrijpen zoals ze zijn, dan heb je de minste pijn'. Als ik voor iemand wat kan betekenen, mail me gerust. Een warme groet van Bianca.

Op 5 april 2003 is mijn zoon door zelfdoding om het leven gekomen. Mijn wereld staat stil. Hoe kom ik hier doorheen? Er is weinig over van de zogenaamde vrienden en kennissen die er vroeger vollop waren en nu helemaal niets meer van zich laten horen. Zelfs familieleden die zeggen, geef het een plekje, waar dan!!!!!! Ik heb behoefte aan lotgenoten, maar nog steeds niets gevonden. Misschien vind ik hier wat ik zoek. Groet, Hermina.

Een gouden moment
omdat de wereld in mij is
en ik in de wereld ben
Met hart en ziel
beleven.
Wat is
en altijd zal zijn

* * *

Het raast en stormt
Ik wil weg
Wil niet weten
Mijn hoofd los.
Mijn verstand weg
In het nu kan
wat er was
me niets meer doen
Maar mijn buik twijfelt.
Pas op de tast
arm in arm
buik aan buik
wordt 'nu' weer.
En in het nu
wil ik graag weten

In maart 2001 kwam ik door de zelfdoding van mijn broer en mijn zoektocht op internet bij Carla den Hartog terecht. Deze groep heeft gemaakt dat veel wat ongezegd bleef gezegd kon en mocht worden. In de laatste bijeenkomst bij Carla heb ik gedichten voorgelezen die ik na de dood van mijn broer heb gemaakt. Er werd toen gezegd dat ik er iets mee moest gaan doen. En dat heb ik uiteindelijk gedaan door ze op te nemen in mijn dichtbundel "Met hart en ziel." De bundel gaat over loslaten, afscheid nemen, opkijken naar het licht en weer verder gaan. Ze gaan niet alleen over mijn broer. De bundel is opgebouwd uit drie cirkels. De eerste gaat over mij, de tweede over de dood van mijn vader en broer en de derde cirkel gaat over de dood van mijn moeder. Maar het geheel gaat over opstaan en verder gaan.

De bundel is te bestellen voor 12 euro bij telefoonnummer 030-6775411 Christa Manten. Of per mail:email adres:mantenketel@hetnet.nl.