Zilv'ren vogel
Zilv'ren vogel
vliegend over zee
de angst en de eenzaamheid
voeren je mee
door licht en door duister
door dag en door nacht
En eenzaam verlangend
sta je op wacht.
Je zet koers naar de zon
maar je bent al gevallen
voordat je begon.
Je laatste schreeuw
het water is diep
het leven gaat door
en de wereld lijkt ziek.
Als een vogel
Als een vogel
sla ik mijn vleugels uit
langzaam zet ik koers
naar die andere wereld
ik neem afscheid
van het hier en het heden
en kus diegenen die ik liefheb
Een vaarwel
naar het leven
dat ik jaren heb geleefd
met altijd het onvoorwaardelijke verlangen
naar de dood
Het eeuwige, het definitieve
de verlossing van alle aardse pijn
Nooit meer gevangen zijn
In naam der liefde
God, neem mij toch aan
neem mijn zoekende hand in de Uwe
en red mij uit het duister dat mijn hart vervult