Hallo, Ik zou graag in contact komen met mensen die een dierbaar persoon levensloos gevonden hebben na een zelfdoding. Het gaat mij met name om hoe om te gaan met die afschuwelijke beelden. Ik zelf heb een zeer dierbaar persoon na 8 dagen gevonden en dat beeld staat op mijn netvlies. Graag wil ik weten hoe anderen hiermee omgaan. Ik heb zelf geen site kunnen vinden voor dit.
Reageren
Mijn moeder heeft een maand geleden geprobeerd zelfmoord te plegen door het slikken van een heleboel pillen. Zij is net op tijd gevonden. Na een aantal dagen op de intensice care is zij nu opgenomen op een gesloten afdeling van Parnassia. Inmiddels zijn de pillen uit haar lijf. Zij beseft zich steeds meer wat zij heeft gedaan en wil eigenlijk nog steeds dood. Zij is afwisselend heel verdrietig maar ook erg agressief. Ik heb geen broers of zussen en verder eigenlijk ook geen mensen met wie ik er echt over kan praten. Wie heeft een soortgelijke ervaring en heeft ook behoefte om hierover te praten?? Liefst omgeving Den Haag.
Reageren
In oktober 2007 heeft onze zoon twee dagen voor zijn achtentwintigste verjaardag, op zijn kamer, suicide gepleegd. Hij begon de wereld steed negatiever te zien, brak zijn studie economie af en trok zich steeds meer terug. Nog steeds kan ik niet beseffen dat het werkelijkheid is. Ik weet dat hij er niet meer is, maar mijn gevoel gaat daarin niet mee. Soms dringt het even door, maar dan denk ik dat het niet waar kan zijn. Ik weet dat er voor rouwverwerking geen tijd staat, maar vraag me af of anderen, die hetzelfde hebben meegemaakt, ook moeite hebben met het waar te krijgen. Overigens ik heb wel therapie en kan daarin wel mijn verhaal kwijt.
Reageren
Hoi is er ook een website waar je kunt chaten. Als je zelfmoord wil plegen. Ik ben namelijk op zoek naar lotgenoten. Groetjes
Heidi
Ik zie het niet meer zitten en wil familie en vrienden niet lastig vallen met mijn problemen. Ik wil er uit stappen maar ben bang voor de gevolgen die mijn dierbaren daar van onder vinden wat moet ik doen.
Reageren.
Vorig jaar overleed mijn partner door suicide. Ik wil mijn ervaring verwoorden in een boek. Ik weet dat anderen mij zijn voorgegaan in het schrijven van een boek en zou graag willen weten hoe ik het kan oppakken. Welke weg moet ik bewandelen om het vorm te geven en te uit te brengen? Alle tips zijn welkom. N.
Reageren
Het lijkt mij fijn in contact te komen met mensen die net als ik een ouder (vader) hebben verloren aan zelfdoding toen ze nog heel klein waren. Ik was 3,5 jaar toen het gebeurde. Helaas waren er toen nog niet van doe mooie begeleidingsboeken die je als kind kunnen helpen bij het rouwproces. En helaas is mijn moeder niet in staat geweest op een gezonde manier te rouwen waardoor er geen ruimte is geweest voor mijn gevoelens van verdriet, verlatenheid en angst. Ik ben nu 35 en het lijkt of het rouwproces nu aan het beginnen is... Zijn er mensen die dit herkennen?
Reageren
Graag zou ik reacties willen van mensen die meerdere naasten hebben verloren door suicide. Ik heb 3 gevallen van zeer nabij meegemaakt. Iedereen vindt mijn verhaal nogal extreem. Graag zou ik het eens willen delen met iemand die hetzelfde meemaakte.
Hoi, ik ben een meisje van 14 jaar. ik heb een paar vraagjes: Hebben jullie ook praatgroepen voor kinderen van mijn leeftijd?
Doordat ik heel lang ben gepest op school sluit ik me vaak af van deze wereld en ga ik in een andere wereld (mijn fantasiewereld). Als er dan iets gebeurt op school weet ik niet hoe ik moet reageren en dan loop ik weg. Als ik onderweg naar huis ga ga ik erover nadenken wat mijn probleem is. Soms kom ik dan huilend thuis, maar ik heb er moeite mee om het aan mijn ouders te vertellen wat ik voel en meemaak. Wat betekend dat? Stuur alsublieft een mailtje terug, ik wil erg graag weten wat ik met mijn gevoelens aanmoet. En ik zou graag willen weten wat het is. Groetjes Romany.
Reageren .
Hallo, graag zou ik contact willen met mensen die net als ik een dierbare door zelfdoding zijn verloren. Mijn vader heeft 7 maanden geleden een eind aan zijn leven gemaakt en graag zou ik met mensen willen praten die ook iets dergelijks hebben meegemaakt. Vriendelijke groet, mk. Reageren.
Ik heb op 19 dec 2006 mijn zusje aan de trap gevonden. Ze had een riem om die ik nog samen met haar had gekocht. ze leed aan de ziekte bordeline en liep al vanaf kleins af aan bij het riag. die haar tenslotte niet eens hebben kunnen helpen. wie heeft dezelfde ervaringen ermee en kunnen mij helpen om dit een plaatsje te geven? Reageren.
Beste mevrouw Den Hartog,
Ik heb uw website bekeken, maar kan eigenlijk geen adressen vinden voor zelfhulpgroepen of nabestaanden contacten. Heeft u hiervan informatie beschikbaar?
Liefst adressen in Noord holland. Vriendelijke groet, mw. Duin. Reageren.
Op 19 december heeft mijn zusje ingrid in de leeftijd van 24 jaar suicide gepleegd. Ze leefde de laatste maand heel erg in het donker en ze kon niet meer slapen. Ze had geen kracht meer en haar ziekte bordeline was weer geheel toe geslagen. De bewuste dag was een verschrikkelijke dag zoals bij alle andere mensen met dezelfde ervaringen hebben.
Ze heeft een langdurige relatie gehad met een jongen en daar is ze aan onderdoor gegaan. Ze kon er niet mee leven dat zijn leven verder ging, want zij bleef ongelukkig en hij had een nieuwe vriendin gekregen. Die ook nog eens zwanger raakte van hem. Mijn zusje Ingrid heeft zegt ze zelf twee keer abortus laten plegen. ingrid en jeffrey waren elkaar altijd bezig kapot te maken. Wij zeiden weleens ze kunnen beter in een bunker gaan zitten met plastic servies... ze heeft al twee pogingen gedaan om haar leven te beeindigen, maar we hebben haar nog op tijd in de ambulance kunnen stoppen.
Ingrid kwam elke keer thuis met blauwe plekken en ook weleens een gat in haar hoofd. Wij zeiden laat die jongen nou er zijn nog veel meer mannen in de wereld die jouw wel verdienen. Het is heel moeilijk om te zeggen wat er elke keer precies is gebeurd, want ze leed tenslotte aan bordeline. ik kan me nog goed herinneren dat ik door politie van kijkduin werd gebeld of dat ik mijn zusje kon komen ophalen. het was midden in de nacht. ze zeiden dat ze naakt in de prikkeldraad was gegooid door haar vriend. Haar leven is door die relatie compleet kapot gegaan. Ze heeft het nooit kunnen afsluiten.
Ik haar zus ben ook een beetje in een soort van depressie geraakt en moest aan de medicijnen, dit was voor haar heel moeilijk, want ik was onbereikbaar vor iedereen. Ook voor haar! en dat kon ze niet begrijpen. en daar had ze het heel erg moeilijk mee ook omdat mijn relatie niet meer ging en dat vond ze zo zielig voor mijn kinderen. op 19 december kreeg ik de sleutel van mijn nieuwe huis. en werd ik door mijn vader op gebeld dat ik zelf mijn kinderen uit school moest halen want mijn moeder werd geopereerd aan kanker. Hij was helemaal van slag aan de telefoon. Ik zei tegen hem pa ik moet om twee uur tekenen voor mijn huis en dan verplaats ik l mijn klanten en kom ik naar je toe. zeg nog niks tegen ingrid want met zijn tweeen kunnen we haar vast beter aan. ik had getekend voor mijn huisje en twee klanten (ondertussen vriendinnen) van mij gingen de rest van mijn huisje regelen en ik ging naar mijn vader toe en heb wat gedronken en chocola gegeten, toen vroeg ik heb je al wat van Ing gehoord? Toen zei hij nee misschien ligt ze wel te slapen. Mijn zusje leefde de laatste tijd alleen nog maar in bed, dus ik ging naar boven en toen vond ik haar. Ze had besloten om zich zelf te verhangen. Mijn vader heeft me geholpen om haar los te maken en onze buurman die op de ambulance werkt heeft gezegd dat het over was met haar. Onze hele wereld verging.
Wij willen graag met mensen mailen om te weten hoe zij zich erdoor heen slaan. ik wil graag mijn ouders helpen, maar zij willen mij niet lastig vallen omdat ik het zelf al zo moeilijk heb. Ik denk dat het ook goed is voor mijn ouders om te mailen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. en natuurlijk ook voor mij, want je weet allemaal hoe je je voelt. Ik denk dat het hun goed doet om te weten dat ze altijd goed hebben gehandeld, want soms twijfelen ze aan zich zelf. ze hebben hun hele leven klaar gestaan voor ingrid en alles geprobeerd. hun hele leven draaide om haar en we hebben ook veel van haar genoten. ze was naar mensen buiten onze kringen zo ontzettend lief en probeerde altijd anderen te helpen, maar haar zelf helpen ging niet.
Reageren naar mijn ouders.
Reageren naar mij
Ik hoop dat we vele reacties krijgen op beide e-mails en dat het ons erboven op kan helpen. Ook kunnen we elkaar allemaal steunen en een luisterend oor zijn voor elkaar, want je hebt tenslotte allemaal een diebare verloren waar je je hele leven van blijft houden en je gemis steeds erger zal worden.
liefs Julia
Gezocht voor onderzoek: jongeren die nabestaande zijn van zelfdoding
In 2006 verscheen een boek voor kinderen die iemand verloren hebben door zelfdoding. Op dit moment wordt gewerkt aan een dergelijk boek voor jongeren. Omdat jongeren aangegeven hebben dat ze vooral behoefte hebben aan ervaringsverhalen van anderen zijn we op zoek naar jongeren die hieraan mee willen werken. Omdat in de interviews die we tot nu toe hebben gehad meer meisjes dan jongens aan het woord komen en het vooral over de zelfdoding van een ouder is gegaan, zoeken we nu specifiek naar jongens die mee willen werken en naar jongens en meisjes die willen praten over de zelfdoding van een broer of zus, een vriend, klasgenoot of iemand anders met wie ze een nauwe band hebben.
Als je mee wilt werken of je kent iemand die misschien mee wil werken dan kun je mailen naar Monique van 't Erve, wegvanmij@hotmail.com. Degenen die meewerken krijgen uiteraard bij verschijning een boek.