Een poging tot zelfdoding komt niet altijd voort uit een afgewogen beslissing om het leven te beëindigen. Dat wil niet zeggen dat de poging ongevaarlijk is: ongeveer 10% van alle mensen die een zelfmoordpoging doen, overlijdt uiteindelijk door eigen toedoen. Goede opvang na een poging kan iemand helpen om haar of zijn leven weer op de rails te krijgen.
Bijna dagelijks wordt er in het LUMC iemand na een poging tot zelfdoding binnengebracht bij het Centrum Eerste Hulp. Landelijk ondernemen elke dag vier tot vijf mensen 'n geslaagde zelfmoord- poging. Onder jong volwassenen is zelfdoding één van de belangrijkste doodsoorzaken", zegt Jolien Tuijl, consultatief psychiater in het LUMC. Artsen en verpleegkundigen van de consultatieve dienst fungeren op de afdelingen van het ziekenhuis als adviseur voor diverse psychiatrische problemen, zoals extreme verwardheid (delier) na een operatie, alcoholproblemen en suïcidepogingen. Ruim een derde van het totale aantal consulten betreft pogingen tot zelfdoding. Het LUMC liep jarenlang voorop in de opvang na een suïcidepoging, doordat een korte crisisopname mogelijk was.Inmiddels bestaat er een landelijke afspraak die zegt dat na elke poging tot zelfdoding een psychiatrisch consult dient plaats te vinden.
"We werken uitstekend samen met het Centrum Eerste Hulp", zegt Ageeth Ouwehand, verpleegkundig hoofd van de afdeling Psychiatrie in het LUMC. "Het maakt wel veel uit dat we hier consultatief psychiaters hebben. Ziekenhuizen die geen eigen psychiater in huis hebben, moeten wachten tot er een psychiater van elders komt. Als dat drie uur duurt, kan dat wrevel opwekken bij de verpleegkundigen van de eerste hulp." Ouwehand heeft er begrip voor dat een poging tot zelfdoding irritatie kan oproepen. Zeker als het druk is op een afdeling (geldt namelijk ook voor andere afdelingen dan het CEH), kan het voor de verpleegkundigen moeilijk zijn om hun tijd te besteden aan iemand die zichzelf zoiets aandoet. In haar vorige functie als verpleegkundig specialist psychiatrie besteedde zij veel tijd aan voorlichting. "Je hoort dan bijvoorbeeld dat men het moeilijk vindt om de aandacht te verdelen tussen een patiënt met een hartinfarct en een patiënt die een suïcidepoging heeft gedaan. Die eerste patiënt verdient natuurlijk alle aandacht, maar die tweede heeft het zichzelf aangedaan. Als je daarover doorpraat, is het ineens minder duidelijk. Een hartinfarct kan immers ook het gevolg zijn van een ongezonde levenswijze en een poging tot zelfdoding is meestal niet een vrije keuze."