Mijn tante Geke is overleden op 1 januari 1993 door zelfdoding. Toen was ik zestien jaar. Over haar heb ik een liedje geschreven. Ik wou graag horen wat jullie ervan vinden. Zou dit misschien op de memoriam pagina kunnen?
Groetjes, Tjerry
DE DAG DAT JE WEGGING
Loop ik door de kamer
En zie jouw foto staan
En besef ineens
Dat je nooit meer ouder zult worden
Nooit meer grijze haren erbij
Niet meer rimpels om je ogen
En wijzer kun je niet meer worden
Ik wou dat ik je nog kon omhelzen
Met je praten
Je zien lachen
Maar ja, die tijd is voorbij
En komt ook niet meer terug
Het had anders kunnen wezen
Maar dat wou jij niet
De pijn die blijft
Maar huilen kan ik allang niet meer
Het was een paar jaar geleden
Na oud en nieuw
Het vroor als het kraakte
Kom ik weer thuis
Staat mijn vader daar op mij te wachten
Ik moet je wat vertellen
Je tante, het is zo erg
Vol ongeloof staar ik hem aan
Een traan verschijnt
En rolt over mijn wang
Dat kan niet
Dat mag niet
Het is niet waar
En ik barst in tranen uit
De pijn die blijft
Maar huilen kan ik allang niet meer
Kon ik nog maar eens
Een keertje
Tegen jou zeggen
Dat ik van je hou
Jammer genoeg kan dat niet meer
En dat doet zo pijn
Maar één ding is zeker
Ik zal nooit vergeten
Hoe je hebt geheten
Daar lag jij
Met je mooiste kleren aan
En allemaal bloemen om je heen
De kaarsen branden uitbundig
Pavarotti zingt
En de klanken van Mozart
Gaan door het hele kerkenzaaltje heen
En al die mensen die daar voor je waren
Al die mensen die speciaal voor je kwamen
Alleen maar omdat ze van je houden
Maar al die liefde was niet genoeg
Want die ene liefde
Die ontbrak
De pijn die blijft
Maar huilen kan ik allang niet meer
Kon ik nog maar eens
Een keertje
Tegen jou zeggen
Dat ik van je hou
Jammer genoeg kan dat niet meer
En dat doet zo pijn
Maar één ding is zeker
Ik zal nooit vergeten
Hoe je hebt geheten
Zit ik in de tuin
En kijk om me heen
Een vlinder fladdert van bloem naar bloem
De vissen zwemmen in het rond
En de hond ligt te slapen in de zon
De zon, het maakt me zo warm
Ik voel me heerlijk
Ik geniet van het leven
Ik ben zo blij
Maar als Kerst nadert
Wordt dat minder
En de laatste dag van het jaar
Komen we allemaal bij elkaar
Om Oud en Nieuw te vieren
Maar ook om jou
Want de dag dat je wegging
Was morgen
Als de klok me verdrietig maakt
Als seconden aftellen niet meer wat het was
Als vuurwerk geen verlangen meer is
Als de oliebollen me niet meer smaken
Begrijp het dan
Dan hoeft het voor mij even niet meer
Dan denk ik weer aan jou
Hoe het leven is zonder jou
Ik hou van je
Ik mis je zo
De pijn die blijft
Maar huilen kan ik allang niet meer
Kon ik nog maar eens
Een keertje
Tegen jou zeggen
Dat ik van je hou
Jammer genoeg kan dat niet meer
En dat doet zo pijn
Maar één ding is zeker
Ik zal nooit vergeten
Hoe je hebt geheten
Te veel vragen
Te veel gedachten
Te veel gevoelens
Met respect voor je keuze
Wij houden van je
Rust nu maar